Sieć szpitali z podpisem prezydenta. Co teraz?

Minister zdrowia Konstanty Radziwiłł dopiął swego – sieć szpitali wkrótce stanie się rzeczywistością. 13 kwietnia Prezydent RP Andrzej Duda podpisał ustawę z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wprowadzającą duże zmiany w funkcjonowaniu placówek szpitalnych.

Andrzej Duda

Foto: andrzejduda.pl

Celem ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest, jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy, poprawa dostępu pacjentów do świadczeń specjalistycznych, w szczególności poprzez zapewnienie kompleksowości i koordynacji świadczeń ambulatoryjnych, szpitalnych i rehabilitacyjnych (posiadanie przez pacjenta skierowania do szpitala pozwoli mu uzyskać, w zależności od oceny specjalisty, świadczenia bądź w szpitalu, bądź w formie ambulatoryjnej, oraz skorzystać ze świadczeń rehabilitacyjnych).

Ponadto ustawa zmierza do:

  •  zagwarantowania odpowiedniego poziomu finansowania świadczeń realizowanych w szpitalach;
  • zagwarantowania ciągłości i stabilności finansowania jednostkom istotnym z punktu widzenia zabezpieczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych, przy równoczesnym pozostawieniu możliwości dostępu do środków publicznych pozostałym jednostkom;
  • zoptymalizowania liczby oddziałów specjalistycznych;
  • poprawy elastyczności zarządzania szpitalem oraz optymalizacji struktury kosztów leczenia;
  • uporządkowania struktury szpitali i określenia obszarów odpowiedzialności poszczególnych poziomów szpitali;
  • stworzenia mechanizmu przenoszącego wąskospecjalistyczne profile do szpitali specjalistycznych wieloprofilowych.

W związku z powyższym, ustawa z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wprowadza do systemu opieki zdrowotnej nową instytucję prawną w postaci systemu podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej, zwanego dalej „systemem zabezpieczenia”.

Ma on być główną formą zabezpieczenia dostępu do świadczeń: z zakresu leczenia szpitalnego, świadczeń wysokospecjalistycznych, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej udzielanej w przychodniach przyszpitalnych, rehabilitacji leczniczej, programów lekowych, leków stosowanych w chemioterapii oraz nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

W ramach systemu zabezpieczenia wyodrębnia się sześć poziomów zabezpieczenia świadczeń, wyznaczanych przez rodzaje udzielanych świadczeń i określanych przez wskazanie profili lub rodzajów komórek organizacyjnych, w których te świadczenia są udzielane w trybie hospitalizacji, określonym w przepisach tzw. rozporządzeń koszykowych:

  • szpitale I stopnia;
  • szpitale II stopnia;
  • szpitale III stopnia;
  • szpitale onkologiczne lub pulmonologiczne;
  • szpitale pediatryczne;
  • szpitale ogólnopolskie.

Świadczeniodawca zakwalifikowany do danego poziomu będzie miał zagwarantowane zawarcie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia, a na zakres tej umowy wpłynie przynależność do poziomu zakwalifikowania.

Wykaz świadczeniodawców zakwalifikowanych do poszczególnych poziomów systemu sporządzał i ogłaszał będzie w Biuletynie Informacji Publicznej dyrektor wojewódzkiego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. Wykaz ogłaszany będzie do dnia 27 marca i będzie obowiązywał od dnia 1 lipca, przez okres czterech lat.

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielanie na podstawie umów zawartych ze świadczeniodawcami zakwalifikowanymi do poszczególnych poziomów systemu zabezpieczenia finansowane będą w sposób ryczałtowy. Wysokość ryczałtu systemu zabezpieczenia ustalana będzie za okres rozliczeniowy określony w umowie, nie dłuższy niż rok kalendarzowy, i uwzględniać będzie m.in. wskaźniki dotyczące struktury udzielanych świadczeń.

Zawieranie umów na realizację świadczeń w zakresie leczenia szpitalnego w trybie konkursu ofert lub rokowań, będące dotychczas podstawą kontraktowania, pozostawiono jako rozwiązanie o charakterze uzupełniającym (założono, że system zabezpieczenia nie pokryje w pełni zapotrzebowania na świadczenia zdrowotne).

Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie porównania planu zakupu świadczeń zdrowotnych ze świadczeniami zdrowotnymi, które będą wykonywane w ramach systemu zabezpieczenia, będzie przeprowadzał konkursy ofert na świadczenia zdrowotne, co do których potrzeby zdrowotne na terenie danego województwa nie będą właściwie zaspokojone.

Ustawa zmieniająca wprowadza również nową regulację dotyczącą nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Świadczenia z tego zakresu będą udzielane w pierwszej kolejności przez świadczeniodawców zakwalifikowanych do systemu zabezpieczenia, a jedynie subsydiarnie będą mogły być kontraktowane na zasadach konkursowych.

W myśl przepisów dostosowujących, pierwsze wykazy świadczeniodawców zakwalifikowanych do poszczególnych poziomów systemu zabezpieczenia ogłoszone zostaną dla terenu poszczególnych województw w terminie do dnia 27 czerwca 2017 r. Będą one obowiązywać od dnia 1 października 2017 r. do dnia 30 czerwca 2021 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.


„Ignorantia iuris nocet” (łac. nieznajomość prawa szkodzi) – to jedna z podstawowych zasad prawa, pokrewna do „Ignorantia legis non excusat” (łac. nieznajomość prawa nie jest usprawiedliwieniem). Nawet jeśli nie interesuje cię prawo medyczne, warto regularnie śledzić dział Prawo w portalu „Gazety Lekarskiej”. Znajdziesz tu przydatne informacje o ważnych przepisach w ochronie zdrowia – zarówno już obowiązujących, jak i dopiero planowanych.

Powiązane aktualności

Skomentuj

Your email address will not be published. Required fields are marked *