Zmiany w leczeniu dzieci z moczeniem nocnym

Ministerstwo Zdrowia, uwzględniając opinie środowiska medycznego oraz głos rodzin małych pacjentów, dokonało zmian zapisu w „Wytycznych postępowania diagnostyczno-terapeutycznego z dzieckiem moczącym się w nocy”, skracając okres wspomagająco-motywujący poprzedzający leczenie farmakologiczne z trzech do jednego miesiąca.

Foto:pixabay.com

Zgodnie ze złożoną kilka dni temu deklaracją przez wiceministra zdrowia Marka Tombarkiewicza podczas konferencji prasowej – od stycznia 2017 roku nastąpi analogiczna poprawka w zapisie refundacyjnym preparatu desmopresyna.

Dokonane zmiany zapisów umożliwią wszystkim dzieciom z moczeniem nocnym otrzymanie właściwej pomocy w możliwie najkrótszym czasie, zgodnie z obowiązującymi międzynarodowymi standardami. Moczenie nocne u dzieci to powszechne, choć często ukrywane zjawisko, wywierające ogromny wpływ na jakość życia dziecka, a także funkcjonowanie całej rodziny.

O tej patologii należy myśleć u dziecka, które opanowało już trening czystości lub ukończyło 5. rok życia.

Według szacunków ekspertów w Polsce dotyczy ono ok. 300 tysięcy dzieci. Dzieci moczące się w nocy, odczuwając lęk przed kompromitacją wśród rówieśników, izolują się w swoim środowisku, mają poczucie niższej wartości, nie uczestniczą w wyjazdach grupowych wiążących się z noclegiem. Moczenie nocne stanowi problem nie tylko dla dziecka, ale również dla rodziców.

Często bagatelizują oni objawy, zamykają się na problem, nie potrafią o nim mówić. Tym samym nie wiedzą, jak postępować z dzieckiem, są sfrustrowani, rozdrażnieni i pozbawieni cierpliwości. Z uwagi na fakt, iż moczenie nocne u dzieci nie stanowi zagrożenia dla życia, nie poświęcano mu dotychczas należytej uwagi. Zagadnienie to nie znajdowało też odpowiedniego miejsca w medycynie wieku rozwojowego.

Pomimo powszechnego występowania, jest problemem często bagatelizowanym również przez środowisko medyczne.

Konsekwencje lekceważenia problemu moczenia nocnego u dzieci mogą nieść za sobą poważne następstwa dla dziecka, zarówno psychologiczne, jak i zdrowotne, zwiększając ryzyko przeoczenia wad rozwojowych układu moczowego. Wczesna diagnostyka i leczenie pozwalają uchronić dzieci przed konsekwencjami tego schorzenia, a tym samym poprawić jakość życia dzieci oraz całej rodziny.

Istotę problemu dostrzegło Ministerstwo Zdrowia, powołując grupę ekspertów, która opracowała w 2012 roku pierwsze polskie „Wytyczne postępowania diagnostyczno-terapeutycznego z dzieckiem moczącym się w nocy”. Ich stworzenie miało na celu zwrócenie uwagi środowiska medycznego na istotny problem w opiece nad dziećmi, jakim jest moczenie nocne, jak również wprowadzenie jednolitego standardu postępowania zarówno przez lekarzy rodzinnych oraz specjalistów.

Postępowanie takie miało ułatwić podjęcie diagnostyki i terapii już na poziomie lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, co niewątpliwie zwiększa szanse pacjentów na odpowiednio wczesną i nowoczesną terapię.

Dokument ten stał się podstawowym narzędziem diagnostycznym pomocnym w codziennej pracy lekarza pediatry i lekarza rodzinnego. Obserwacje poczynione przez lekarzy podstawowej opieki, którzy od czterech lat korzystają z „Wytycznych…” wskazywały na konieczność dokonania zmian zapisów zarówno w samych zaleceniach, jak i dokumentach odnoszących się do leczenia moczenia nocnego u dzieci. Fakt ten wynikał z dotychczasowego zbyt długiego okresu wspomagająco-motywującego poprzedzającego leczenie farmakologiczne.

Zobacz konferencję naukową pt. „Marihuana – lek czy zagrożenie?”:


Przypominamy: od 1 września recepty na bezpłatne leki dla pacjentów 75+ wystawiają lekarze podstawowej opieki zdrowotnej udzielający świadczeń POZ u danego świadczeniodawcy, pielęgniarki POZ oraz lekarze wypisujący recepty pro auctore i pro familiae. Kliknij tutaj, żeby przeczytać komentarze ekspertów i pobrać pełną listę bezpłatnych leków dla seniorów.

Powiązane aktualności

Skomentuj

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.