Aż 80 proc. mieszkańców Polski zmaga się z chorobami jamy ustnej. Próchnica generuje dla systemu ochrony zdrowia koszty sięgające niemal 4 mld zł rocznie, a brak spójnej edukacji i skutecznej profilaktyki prowadzi do narastania problemów zdrowotnych oraz dodatkowych obciążeń finansowych.
8 lutego 2026 r. na wieczny dyżur odeszła lek. dent. Teresa Bujko, która przez długie lata była związana z Dolnośląską Izbą Lekarską.
Rok 2026 zapowiada się bardzo źle dla polskiej medycyny. Ostrzegaliśmy już dwa lata temu, że zabraknie pieniędzy i że potrzebny jest natychmiastowy plan naprawy systemu. Niestety, rządzący zajmują się zdrowiem dopiero wtedy, gdy katastrofa już się wydarzy.
Polska stomatologia znalazła się w kryzysie: brakuje finansowania, profilaktyki i realnego dialogu z ekspertami. Ignorowanie głosu samorządu lekarskiego przy tworzeniu przepisów pogłębia chaos i utrudnia pacjentom dostęp do opieki.
Utrzymuje się tendencja spadkowa liczby sygnałów kierowanych do Rzecznika Praw Pacjenta. Spada też liczba naruszeń praw pacjentów stwierdzanych w prowadzonych postępowaniach indywidualnych.
Stomatologia w Polsce znalazła się w punkcie krytycznym. Decyzje podejmowane przez rządzących nie tylko nie rozwiązują istniejących problemów, ale często je pogłębiają. Następuje wtórna prywatyzacja – stomatologia publiczna za chwilę przestanie istnieć.
Odnoszę wrażenie, że zamiast prób rozwiązania problemów trapiących stomatologię, rządzący kierują się bardziej nieśmiertelnym tekstem Wojciecha Młynarskiego.
Rada do spraw Rozwoju Stomatologii apeluje o wyższe wyceny świadczeń dla uczelni medycznych. Argumenty są mocne: wysokospecjalistyczne zabiegi, kosztowny sprzęt, drogie materiały i… brak możliwości finansowania kształcenia z pieniędzy NFZ.
Rzecznik Praw Pacjenta Bartłomiej Chmielowiec alarmuje, że metoda ortotropii w terapii wad zgryzu u dzieci jest niezgodna z aktualną wiedzą medyczną i może stanowić zagrożenie dla zdrowia.
Na sali operacyjnej czas dłuży się niemiłosiernie – igła wciąż nie wbita, operatorzy zerkają jak diabeł do Betlejem, pielęgniarki kamienne jak posągi. Kusi, żeby huknąć. Ale czy naprawdę o to chodzi w kształceniu lekarzy?
Czterech lekarzy – każdy z innego pokolenia, z innym doświadczeniem, innym podejściem do pacjenta i pracy. A jednak wszyscy stoją przy tym samym łóżku chorego i od tego, czy uda im się zgrać, zależy skuteczność leczenia i atmosfera pracy.