To na poziomie lokalnym rozstrzyga się, czy osoby z chorobą Alzheimera i ich bliscy otrzymają realną pomoc. Przegląd działań największych polskich miast pokazuje, że samorządy wypełniają lukę systemową, oferując m.in. diagnostykę i opiekę dzienną.
Leków, które by spowalniały, a ostatecznie także leczyły chorobę Alzheimera, szuka się od dekad. Niestety, mimo ogromnego zainteresowania społecznego i pieniędzy na badania do niedawna z marnym skutkiem.
Skala występowania chorób otępiennych rośnie szybciej niż zdolność do udzielania realnego wsparcia. W Polsce setki tysięcy pacjentów funkcjonują poza właściwą diagnostyką i skoordynowaną opieką.
Utrata pamięci, trudności z koncentracją czy dezorientacja nie zawsze oznaczają chorobę Alzheimera. Zaburzenia funkcji poznawczych mogą mieć bardzo różne przyczyny: od chorób neurodegeneracyjnych i naczyniowych po zaburzenia hormonalne, depresję czy niedobory witamin – mówi prof. Katarzyna Wieczorowska-Tobis.
Pierwsze objawy łatwo przeoczyć, a konsekwencje są poważne. Demencja to jedna z największych epidemii XXI wieku. W Polsce nadal wykrywana jest zbyt późno.
Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego zidentyfikowali biomarker, który może sygnalizować ryzyko demencji u kobiet nawet na 25 lat przed pojawieniem się pierwszych objawów.
Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie „Krajowego Programu Działań wobec Chorób Otępiennych, polityki publicznej do roku 2030”.
Od 1 października ruszyła bezpłatna infolinia dla pacjentów chorujących na alzheimera i inne zaburzenia otępienne. Pomoc prawną i psychologiczną otrzymają także ich rodziny oraz opiekunowie.
Lecanemab to pierwszy lek spowalniający postęp wczesnej postaci choroby Alzheimera, który został dopuszczony do obrotu w Unii Europejskiej. Pozwolenie dotyczy 27 państw członkowskich.