To nieprawda, że ministerstwo nie ma pomysłu na system ochrony zdrowia. Te podłe, oszczercze zarzuty trzeba zdecydowanie odrzucić. Tylko osoby całkowicie pozbawione wyobraźni mogą wysuwać jakże krzywdzące tezy o braku strategii, działaniach chaotycznych i bez planu.
Cięcia w ochronie zdrowia przestają być abstrakcyjną kategorią budżetową – zaczynają przekładać się na konkretne decyzje o tym, kto i kiedy zostanie zdiagnozowany. Nowe zasady finansowania mogą poważnie ograniczyć dostęp do specjalistów i badań.
Płatnik nadużywa swojej monopolistycznej pozycji, a efektem tych działań jest cierpienie pacjentów i kłopoty szpitali.
Niedoczynność przytarczyc była ostatnią chorobą endokrynologiczną, w której nie można było podać pacjentom brakującego im hormonu. Być może jesteśmy świadkami kolejnego przełomu w medycynie – mówi prof. dr hab. n. med. Arkadiusz Zygmunt.
W systemie ochrony zdrowia nie brakuje energii. Brakuje raczej miejsca, w którym można by ją sensownie ulokować. Zbyt często zużywamy ją na spory, które mają cenę, ale nie mają wartości.
Zamiast rekonstrukcji ACL – zabieg o nieustalonym zakresie. Sąd lekarski nie miał wątpliwości.
Bycie lekarzem dyżurnym i bycie rodzicem mają zaskakująco dużo wspólnego. W obu przypadkach ktoś czegoś od ciebie chce co kilka minut, a chwila ciszy jest tak podejrzana, że aż budzi niepokój.
Badaczki z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie analizują obecność bakterii antybiotykoopornych w ściekach szpitalnych. O pierwszych wynikach projektu – i o tym, co mówią one o skali problemu.
Choć kraje rozwinięte wydają na ochronę zdrowia miliardy, wysokie nakłady nie gwarantują najlepszych wyników ani satysfakcji pacjentów.
W czwartek 23 kwietnia w siedzibie Naczelnej Izby Lekarskiej w Warszawie odbyło się spotkanie dyrektorów ds. medycznych i dyrektorów ds. lecznictwa, zainicjowane przez Komisję ds. Szpitalnictwa Naczelnej Rady Lekarskiej.
Główny wniosek z badania zaprezentowanego w Naczelnej Izbie Lekarskiej jest jednoznaczny: za większość niepożądanych zdarzeń medycznych odpowiadają błędy systemowe, a nie decyzje konkretnych osób.
Wycofanie się z kontrowersyjnych zmian w ustawie podwyżkowej nie oznacza końca oszczędności w ochronie zdrowia. Przeciwnie – ciężar ratowania finansów systemu ma zostać przeniesiony na szpitale i lekarzy, a skutki tych decyzji mogą odczuć także pacjenci.