Jak w czasie kryzysu finansowego zbudować dobrze funkcjonujący zespół medyczny, mówi dr n. med. i n. o zdr. Michał Lis, ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych I z Pododdziałem Endokrynologicznym, Pododdziałem Diabetologicznym i Pododdziałem Chorób Metabolicznych Szpitala Czerniakowskiego w Warszawie.
Ponad 9,5 tys. dzieci urodzonych dzięki refundacji, dziesiątki tysięcy zakwalifikowanych par i rosnące kolejki do ośrodków. Rządowy program in vitro okazał się sukcesem medycznym i społecznym, ale jego skala szybko ujawniła ograniczenia.
W sprawach tak wrażliwych jak opieka okołoporodowa szczególnie ważne jest, aby pisze w liście do „Gazety Lekarskiej” prof. dr hab. Ewa Wender-Ożegowska, konsultant krajowa w dziedzinie położnictwa i ginekologii.
Dla lekarza, którego zawód jest częścią tożsamości, emerytura nie jest końcem pracy, lecz próbą charakteru. Czy potrafimy zejść ze sceny jak Yoda, czy zostaniemy zapamiętani jak Darth Vader?
Elektryczna tomografia impedancyjna, jeszcze niedawno niszowa metoda, wchodzi na oddziały intensywnej terapii i zmienia sposób podejmowania decyzji. Dla dzieci z najcięższymi wadami serca i płuc oznacza jedno: większą szansę na przeżycie i mniejsze ryzyko trwałych powikłań.
Przymusowa hospitalizacja psychiatryczna to jedno z najdalej idących ograniczeń wolności osobistej dopuszczonych przez polskie prawo. To ogromna odpowiedzialność i pole minowe, na którym błędy mogą kosztować pacjenta znacznie więcej niż zdrowie.
Premier Donald Tusk, zapytany w jednym z wywiadów o sytuację oddziału ginekologiczno‑położniczego w Lesku na Podkarpaciu, podkreślił, że nie została zamknięty, a Polska ma jedną z najgęstszych sieci porodówek w Europie.
Wszyscy pracownicy ochrony zdrowia powinni przyjrzeć się swojemu otoczeniu i miejscu pracy pod kątem obrony przed agresją. Czy zapewnia ono ochronę przed ewentualnym atakiem? Czy umożliwia bezpieczną ucieczkę i daje narzędzia samoobrony?
Lesko, Leżajsk, Turek – lista miast bez porodówek rośnie. Dla jednych to nieunikniona konsekwencja demografii i rachunku ekonomicznego. Dla innych ryzyko wydłużonego transportu i samotnego porodu bez zaplecza specjalistycznego. Nowe „pokoje narodzin” mają być rozwiązaniem. Pytanie: czy wystarczającym?
Ilekroć mowa o przyczynach demograficznego krachu, pojawiają się te same odpowiedzi. Katalog – choć stały – jest dość szeroki. „Bo ich nie stać”. „Bo nie mają z kim”. „Bo się boją”.
Samorząd lekarski dystansuje się od pomysłów łatania braków kadrowych poprzez przekazywanie kompetencji lekarzy przedstawicielom innych zawodów medycznych. Zdaniem Damiana Pateckiego, członka Prezydium NRL, próba zastępowania lekarzy pielęgniarkami jest z góry skazana na porażkę – głównie ze względu na deficyt kadrowy w tej grupie zawodowej.
Zmiany przepisów są potrzebne, ale system ochrony zdrowia coraz bardziej dusi nadmiar regulacji. Pieniędzy brakuje, a urzędnicy z Ministerstwa Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia apelują do medyków i dyrektorów szpitali o szukanie oszczędności.