Samorząd lekarski za wspólną rekrutacją na miejsca cywilne i wojskowe

Stanowisko Nr 74/17/P-VII Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie szkolenia specjalizacyjnego lekarzy i lekarzy dentystów będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych dla których podmiotem tworzącym i nadzorującym jest Minister Obrony Narodowej.

Obchody Narodowego Święta Niepodległości
Foto: KPRM

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie szkolenia specjalizacyjnego lekarzy i lekarzy dentystów będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, a także pełniących służbę lub zatrudnionych w podmiotach leczniczych dla których podmiotem tworzącym i nadzorującym jest Minister Obrony Narodowej, przekazanym przy piśmie Pana Bartosza Kownackiego – Sekretarza Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej nr 102/39/17/AM z dnia 6 listopada 2017 r., zgłasza następujące uwagi do przedmiotowego rozporządzenia:

1) treść § 5 ust.1 pkt 2 projektu rozporządzenia winna otrzymać następujące brzmienie: „zwolnienia od zajęć służbowych udzielanego na czas realizacji programu specjalizacji w wymiarze nie mniejszym niż 15 dni w miesiącu”, co pozostaje w zgodności z § 22 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 sierpnia 2014 w sprawie urlopów żołnierzy zawodowych (Dz. U. poz. 1503 z późn. zm.),

2) treść § 6 ust. 1 projektu rozporządzenia powinna otrzymać następujące brzmienie: „Lekarz MON, do 30 grudnia przedstawia kierownikowi jednostki organizacyjnej, w której pełni służbę szczegółowy plan odbywania specjalizacji na następny rok, ustalony i zatwierdzony przez kierownika specjalizacji. Przedstawiony plan ukazuje się w rozkazie dziennym jednostki organizacyjnej i jest podstawą do ustalania planów urlopów wypoczynkowych, planowania kursów specjalizacyjnych i innych zajęć objętych programem danej specjalizacji”.

Przedstawianie szczegółowego planu specjalizacji na dany rok dowódcy jednostki wojskowej, w której lekarz pełni służbę bez traktowania tego jako dokument wiążący dla obu stron jest tworzeniem dodatkowej dokumentacji, która nie ma znaczenia dla przebiegu procesu specjalizacji i niczego nie reguluje. Przedstawienie planu jako dokumentu, który służy uzgodnieniom między jednostką organizacyjną w której lekarz MON pełni służbę wojskową, a podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne ma głęboki sens i stanowi duże udogodnienie dla lekarza, który musi dzielić swój czas pracy między dwa podmioty o zupełnie różnej specyfice działania.

3) treść § 6 ust. 2 projektu rozporządzenia powinna otrzymać następujące brzmienie: „Kierownik jednostki organizacyjnej, w której lekarz MON pełni służbę może wystąpić do kierownika specjalizacji z prośbą o rozliczenie czasu szkolenia specjalizacyjnego lekarza MON”.

Brak jest instrumentów umożliwiających kierownikowi jednostki organizacyjnej nadzór i weryfikację czasu szkolenia specjalizacyjnego lekarza MON w innym podmiocie, który de facto jest również jednostką wojskową w rozumieniu prawa. Konieczne jest wskazanie formy jaką taka weryfikacja miałaby mieć. Wydaje się, iż mogłaby to być pisemna prośba do kierownika specjalizacji, który nadzoruje proces specjalizacji.

4) Ponadto Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uważa, iż rekrutacja powinna być wspólna na miejsca cywilne i wojskowe, tak aby kandydaci z najlepszymi wynikami dostawali wymarzony kierunek szkolenia.

Powiązane aktualności

Skomentuj

Your email address will not be published. Required fields are marked *