Post scriptum: Zbrodnia katyńska – milczenie i pamięć

W „Gazecie Lekarskiej” 05/2020 dr Mieczysław Dziedzic w artykule „Zbrodnia katyńska – milczenie i pamięć” opisał mało znane okoliczności związane ze zbrodnią katyńską oraz przypomniał wybitną postać dr. hab. n.med. Tadeusza Pragłowskiego, znakomitego nauczyciela i wychowawcy, specjalisty w zakresie medycyny sądowej.

Foto: pixabay.com

Warto przytoczyć jeszcze kilka innych faktów związanych z bohaterem tego materiału.

Katyński rozdział w życiu Tadeusza Pragłowskiego zaważył w znaczący sposób na jego karierze. Do 1944 r. kierował Zakładem Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W lipcu 1945 r. przeprowadził się do Katowic, gdzie w Szpitalu Miejskim nr 1 pełnił funkcję prosektora. W roku 1952 powierzono mu zorganizowanie i kierownictwo Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu. W 1961 r. Tadeusz Pragłowski uzyskał stopień dr. hab. n. med. Brał czynny udział w życiu uczelni, prowadził działalność dydaktyczną z zakresu medycyny sądowej.

Był nauczycielem wybitnych anatomapatologów, z których trzech uzyskało habilitację (Władysław Nasiłowski, Halina Sybirska i Adam Misiewicz, dziś są to wybitni eksperci w tej dziedzinie). W 1968 r., pomimo prawidłowego i pozytywnie zakończonego postępowania na szczeblu uczelni w sprawie nadania doc. T. Pragłowskiemu tytułu profesora, wniosek sporządzony przez Radę Wydziału do Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej nigdy nie dotarł. Nawet badania prowadzone przez IPN nie ujawniły, w jakim momencie postępowanie profesorskie zostało zablokowane!

W 1991 r. w Katowicach odbyła się ogólnopolska sesja naukowa poświęcona pamięci doc. Pragłowskiego. Jej uczestnicy zgodnie stwierdzili, że nieprzekazanie wniosku do CKK było złamaniem prawa i należy to naprawić. W styczniu 2014 r. prof. Władysław Nasiłowski zwrócił się do dziekana Wydziału Lekarskiego SUM w Katowicach z prośbą o rozważenie możliwości zrealizowania obecnie wniosku Rady Wydziału z 1968 r. wstrzymanego z powodów politycznych. Miesiąc później, w piśmie do prof. Jana Zejdy, starania prof. Nasiłowskiego poparł ówczesny prezes ORL w Katowicach dr Jacek Kozakiewicz. Niestety, pomimo wspólnych działań śląskiego samorządu lekarskiego z władzami dziekańskimi SUM pośmiertne nadanie tytułu okazało się niemożliwe ze względów formalnych.

Pamięć o dokonaniach doc. Pragłowskiego, szczególnie na Śląsku, jest nieustannie żywa. Z inicjatywy jego uczniów i współpracowników, przy poparciu dr. Kozakiewicza, w kwietniu 2016 r. śp. doc. Tadeusz Pragłowski został uhonorowany najwyższym wyróżnieniem Śląskiej Izby Lekarskiej – Wawrzynem Lekarskim. To wyraz wdzięczności śląskich lekarzy za piękne świadectwo humanitaryzmu, odwagi cywilnej, moralnych i etycznych zasad, które winny charakteryzować każdego lekarza i lekarza dentystę. Działania dr. hab. Tadeusza Pragłowskiego zostały po części nagrodzone przez Kancelarię Prezydenta RP. W 2017 r. za wybitne zasługi w upamiętnianiu prawdy o zbrodni katyńskiej został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Podczas spotkania Prezydium NRL w lutym br. z dr hab. Grzegorzem Teresińskim, konsultantem krajowym w dziedzinie medycyny sądowej, wiceprezes NRL Jacek Kozakiewicz zwrócił się z prośbą o uhonorowanie pamięci dr. hab. Pragłowskiego przez Polskie Towarzystwo Medycyny Sądowej i Kryminologii. Pismem z 12 marca br. Grzegorz Tertesiński poinformował, że temat uzyskał pełną akceptację. Zobowiązano Komisję Historyczną PTMSiK o przygotowanie konkretnych propozycji uhonorowania śp. dr. hab. Tadeusza Pragłowskiego.

Katarzyna B. Fulbiszewska, koordynator Ośrodka Dokumentacji Historycznej ŚIL

Powiązane aktualności

Skomentuj

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.