29 lutego 2024

Struktury wokół mięśni szkieletowych powiązane z insulinoopornością

Wczesny etap rozwoju insulinooporności jest powiązany ze strukturami okalającymi mięśnie szkieletowe – wykazali naukowcy z Instytutu Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN (IRZiBŻ PAN) w Olsztynie.

Foto: pixabay.com

Wyniki badań mogą stanowić krok w stronę poszukiwania nowego leku na choroby związane z insulinoopornością, który miałby działanie punktowe – czytamy w komunikacie Instytutu, opublikowanym na stronie internetowej.

Czym jest insulinooporność?

Insulinooporność to obniżona wrażliwość tkanek na działanie insuliny (hormonu regulującego poziom glukozy we krwi). Jej rozwój może doprowadzić do zachorowania na cukrzycę typu 2, choroby sercowo-naczyniowe, a także wiele innych chorób.

Najważniejszą tkanką związaną z działaniem insuliny są mięśnie szkieletowe, które odpowiadają za insulinozależny wychwyt glukozy w około 80-85 proc. Tkanki te, wraz z okalającymi je strukturami, zbadali naukowcy z Zakładu Profilaktyki Chorób Metabolicznych IRZiBŻ PAN PAN.

„Z naszych badań wynika, że w rozwoju insulinooporności znaczenie może mieć macierz zewnątrzkomórkowa mięśni szkieletowych – to rodzaj mieszaniny wytwarzanej przez komórki wypełniające wolne przestrzenie między nimi” – tłumaczy inż. Róża Aleksandrowicz, technolog z Zakładu Profilaktyki Chorób Metabolicznych IRZiBŻ PAN w Olsztynie.

W skład tej mieszaniny wchodzą m.in. integryny, czyli receptory białkowe przekazujące informację między środowiskiem zewnętrznym a wnętrzem komórek.

Co może wpływać na rozwój insulinooporności?

„Wykazaliśmy, że to właśnie one mogą być zaangażowane w modulację działania insuliny nawet na wczesnych etapach rozwoju insulinooporności” – wyjaśnia Aleksandrowicz. Jak tłumaczy badaczka, rola czynników związanych z macierzą zewnątrzkomórkową w rozwoju insulinooporności wciąż nie jest jeszcze w pełni poznana.

„Otrzymane rezultaty stanowią podstawę do dalszych badań nad rolą integryn, które mogą pomóc w lepszym poznaniu patogenezy insulinooporności i w przyszłości mogą zostać wykorzystane do poszukiwania nowych leków, ukierunkowanych punktowo właśnie na działanie tych integryn” – wskazuje Róża Aleksandrowicz.

Wyniki badań, przeprowadzonych wraz z prof. Markiem Strączkowskim oraz dr Magdaleną Stefanowicz, opublikowano w czasopiśmie „Endocrine Journal”.

Źródło: PAP – Nauka w Polsce