Pseudomedycyna obiecuje to, czego często nie może zaoferować współczesna medycyna: pewność, proste rozwiązania i poczucie pełnej kontroli nad sytuacją. To właśnie dlatego nawet najbardziej nieprawdopodobne terapie znajdują zwolenników.
Mówi się, że na szczycie jest samotnie. Zwykle myślimy wtedy o politykach, prezesach czy przywódcach. Tymczasem jedną z najbardziej samotnych profesji wykonują ludzie, którzy każdego dnia pracują wśród tłumów – lekarze.
W szczecińskim Samodzielnym Publicznym Specjalistycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej „Zdroje” powstanie nowy budynek psychiatrii dziecięcej wart 200 mln zł, a w Zachodniopomorskim Centrum Onkologii zostaną zrealizowane inwestycje o wartości 375 mln zł, obejmujące m.in. blok operacyjny, radiologię zabiegową i poradnie. Obie placówki wkrótce zostaną połączone w jedną jednostkę pod nazwą Szpitale Zachodniopomorskie.
Dokumentacja medyczna jest nie tylko zapisem procesu leczenia, ale także podstawowym dowodem w przypadku kontroli. Brak wpisu, podpisu lub informacji o stanie pacjenta może mieć równie poważne konsekwencje jak błąd medyczny.
Nie mają dyplomów, ale mają milionowe zasięgi. Nie prowadzą badań, ale sprzedają „terapie”, suplementy i obietnice wyzdrowienia. Współczesna pseudomedycyna przestała być marginesem internetu – stała się dochodowym przemysłem, który żeruje na lęku, nieufności i desperacji pacjentów.
W najnowszym numerze „Gazety Lekarskiej” tematem przewodnim jest pseudomedycyna i działalność szarlatanów. Materiał opisuje problem szczegółowo i wyczerpująco, jednak zabrakło mi odniesienia do osób szczególnie niebezpiecznych — tych, które mimo posiadania dyplomu lekarskiego szerzą antynaukowe treści.
Bezpieczeństwo lekowe to kluczowy, choć niedoceniany element odporności państwa, wymagający współpracy ponad podziałami. Politycy powinni słuchać ekspertów, a medycy rozmawiać z przedstawicielami innych zawodów – podkreślano podczas konferencji Innovation Day.
Warszawski Szpital Południowy rozwiązał ze skutkiem natychmiastowym umowę o pracę z koordynatorem prosektorium, wskazując na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Jak podkreślono w oświadczeniu, chodzi m.in. o obowiązek dbałości o dobre imię placówki, lojalność wobec pracodawcy oraz przede wszystkim poszanowanie kultu osoby zmarłej i uczuć jej bliskich.
Polska medycyna traci nie tylko lekarzy, ale też ludzi z inicjatywą, odwagą i potencjałem do zmieniania systemu na lepsze. Problemem coraz częściej nie są pieniądze ani warunki techniczne, lecz kultura pracy, która premiuje lojalność wobec układu bardziej niż kompetencje i samodzielność.
Na 100 żołnierzy powinien przypadać jeden lekarz. Marzy się nam trzystutysięczna armia, więc powinno być ich trzy tysiące. Stąd pomysł reaktywacji Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. O dawnej i przyszłej uczelni opowiada ostatni rektor WAM prof. Krzysztof Zeman.
Najwyższa Izba Kontroli przeanalizowała organizację czasu pracy w dziesięciu szpitalach klinicznych prowadzonych przez uczelnie medyczne. We wszystkich placówkach stwierdzono nieprawidłowości – zarówno w ewidencji, jak i w planowaniu dyżurów.
Tradycyjny model, w którym lekarz to niedostępny półbóg, a pacjent ma tylko potakiwać, powoli odchodzi w przeszłość. Internet uczynił nas bardziej ludzkimi – mówi Michał Głuszek, lekarz zajmujący się ortopedią, prowadzący w mediach społecznościowych profile „Medycyna na łatwo”.