Przedstawiciele szpitali powiatowych i samorządów zarzucają Ministerstwu Zdrowia brak realnej sprawczości w reformowaniu systemu szpitalnego. Ich zdaniem konsolidacja placówek przebiega bez spójnego planu, a wprowadzane oszczędności odbywają się kosztem pacjentów. Resort zdrowia odpowiada, że prowadzi prace nad rozwiązaniami, które mają wesprzeć transformację szpitali.
Według wstępnych danych Głównego Urzędu Statystycznego liczba ludności Polski na koniec 2025 r. wyniosła nieco ponad 37,3 mln i była mniejsza o około 157 tys. w porównaniu do stanu sprzed roku.
Nowy system – centralna e-rejestracja – działa od kilku tygodni. To dobra i potrzebna zmiana, ale do prawdziwego przełomu jeszcze długa i kręta droga.
Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wyraża poparcie dla zaplanowanego na 3 marca protestu organizowanego przez Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych oraz Związek Powiatów Polskich. To konsekwencja narastającego kryzysu w systemie ochrony zdrowia, który szczególnie dotyka szpitale powiatowe.
Nie może być tak, że lokalnie łatwiej o planowy zabieg wąskospecjalistyczny niż zoperowanie wyrostka robaczkowego. Trzeba w końcu wskazać placówki, które wezmą na siebie ciężar zabezpieczenia dyżurowego i zapewnią podstawowe procedury chirurgiczne – mówi prof. Tomasz Banasiewicz.
Prawo doskonale wie, że zmęczony kierowca ciężarówki stanowi zagrożenie. Zadziwiające, że tej samej wiedzy nie stosuje wobec zmęczonego lekarza trzymającego w ręku ludzkie życie.
Interniści alarmują o fatalnej sytuacji oddziałów chorób wewnętrznych, które ma wykańczać zbyt niska wycena procedur i braki kadrowe. Łóżka internistyczne są likwidowane, a pacjentów jest coraz więcej. Ministerstwo Zdrowia przekonuje, że działa na rzecz poprawy sytuacji. Czy w dobrym kierunku?
Konieczny jest ponadpolityczny i merytoryczny dialog o reformie systemu ochrony zdrowia i zwiększaniu gotowości na zdarzenia wielkoskalowe – przekonuje prof. Robert Gałązkowski, ekspert w dziedzinie zdrowia publicznego i ratownictwa medycznego, w rozmowie z Marią Kłosińską.
Polski system ochrony zdrowia nie bardzo wie, co zrobić z lekarzami po sześćdziesiątce. Z jednej strony są „zbyt starzy”, by w nich inwestować, z drugiej – idealni jako „zapchajdziury” w kadrowych brakach. Przez to ginie to, co najcenniejsze: doświadczenie, dystans i mistrzostwo.
System ochrony zdrowia wciąż nie nadąża za realnymi potrzebami najmłodszych pacjentów. O słabych punktach opieki pediatrycznej i konieczności współpracy międzysektorowej mówi prof. Teresa Jackowska, prezes Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, w rozmowie z Lucyną Krysiak.
Mam dwie wiadomości: dobrą i złą. Najpierw ta zła – fala ataków na lekarzy nie opada, a w ostatnich tygodniach wręcz się nasiliła. Dobra wiadomość? Policja i prokuratura wreszcie robią to, o co apeluje samorząd: reagują szybko i skutecznie ścigają sprawców.
Narastające problemy finansowe systemu ochrony zdrowia sprawiają, że rok 2026 będzie czasem kluczowych decyzji co do pozycji neurologii w tym systemie, a w efekcie jakości i efektywności opieki nad chorymi – mówi prof. Alina Kułakowska, prezes Polskiego Towarzystwa Neurologicznego.