Paweł Barucha: Rozwój przez zwijanie

Wszystkie decyzje dotyczące stomatologii opierają się dziś wyłącznie na oszczędnościach. I choć wskazujemy Ministerstwu Zdrowia lepsze rozwiązania, nasze apele pozostają bez odpowiedzi.

Fot. Monika Szałek

Wydatki na stomatologię w 2026 r. będą oscylowały w granicach 2 proc. budżetu NFZ. Tak źle nie było od 2019 r. Jeszcze trzy lata temu pokonano barierę 3,5 proc., ale potem był już tylko spadek. Bardzo źle to wróży stomatologii publicznej.

Pamiętać musimy, że mamy uczelnie wyższe, które bez „pracy” na NFZ nie będą w stanie realizować programu. Żadne fantomy nie zastąpią pracy z realnym pacjentem. A chcemy mieć przecież najlepiej wykształconych i wyszkolonych lekarzy dentystów. Jednocześnie rządzący nie robią nic, aby istniała publiczna alternatywa dla pacjentów.

Stomatologia traktowana jest jako zło konieczne. Nie bierze się pod uwagę badań, które jasno wskazują, iż bez zdrowej jamy ustnej nie ma możliwości leczenia chorób ogólnoustrojowych. Sanacja jamy ustnej to pierwszy etap leczenia. Gdy państwo oszczędza na profilaktyce i zdrowiu, w przyszłości poniesie wielokrotnie większe koszty.

Staramy się pomagać, ale Ministerstwo Zdrowia niestety nie chce słuchać argumentów. Polityków interesują tylko następne wybory. Nasze stanowiska, które są reakcją na błędną politykę zdrowotną Ministerstwa Zdrowia czy NFZ, zawsze opierają się na merytorycznych uwagach. Jednocześnie wskazujemy lepsze rozwiązania. Niestety dziś wszystkie decyzje opierają się na oszczędnościach, nawet tych źle pojętych.

Chcę wyraźnie podkreślić, że Naczelna Rada Lekarska nie krytykuje koniecznych zmian, ale tylko te, które wprowadzają chaos i nie służą ogólnemu dobru. Najlepszym przykładem są ostatnie decyzje NFZ. W przekazanych uwagach jasno wskazywaliśmy błędy i zagrożenia oparte na dokładnej analizie zarządzeń. Pozostały bez odpowiedzi. Wpisuje się to niestety w ogólną narrację, że to lekarze są wszystkiemu winni.

Nieustannie słyszymy, że dentyści są za drodzy. A zatem to nie życie w Polsce jest za drogie, ale jedynie lekarze. To nie paliwo, energia, śmieci, ZUS czy podatki – tylko ci okropni lekarze dentyści za wysoko się cenią. Czy mamy jakiś wybór? Nasz zawód to pasja, ciężka praca i ciągła nauka, a nie hobby.

Dopiero kiedy liczba lekarzy dentystów pracujących na NFZ spadnie o kolejną jedną trzecią, być może ktoś zacznie się zastanawiać. Potrzebujemy od rządu planu na kolejne lata. Jeżeli będzie to plan, który doprowadzi do rozwoju i ustabilizowania sytuacji lekarzy dentystów, chętnie pomożemy. Wszystkim będzie łatwiej.

Paweł Barucha, wiceprezes Naczelnej Rady Lekarskiej

Źródło: „Gazeta Lekarska” nr 11/2026